10 OKT

2019

Green Metals , SRI , Onderwerpen

Nobelprijs 2019 Lithium, het nieuwe witte goud

De Nobelprijs Chemie wordt dit jaar uitgereikt aan drie onderzoekers, die research hebben gedaan naar lithiumbatterijen. De Amerikaan John Goodenough, de Brit Stanley Whittingham en de Japanner Akira Yoshino worden beloond voor hun werk dat heeft geleid tot de ontwikkeling van lithiumbatterijen.


Lithium staat bekend om zijn goede geleiding van warmte en elektriciteit. Het wordt voornamelijk gebruikt in herlaadbare batterijen, zoals elektrische wagens, gsm’s en draagbare computers. In 2016 was dit goed voor zowat 40% van het gebruik van dit materiaal, ten opzichte van 4% in 2000. De komende jaren zal de vraag naar schatting 10% tot 15% groeien per jaar.

Tesla is nu al de grootste lithiumgebruiker ter wereld. Men voorspelt ook dat het bedrijf zal uitgroeien tot de grootste producent van lithiumbatterijen. Zijn nieuwe ‘Gigafactory’ zal tegen 2020 maar liefst 500.000 elektrische voertuigen per jaar kunnen produceren. Wanneer deze doelstelling bereikt wordt, zal de fabriek de grootste ter wereld zijn, met een capaciteit die groter is dan die van alle andere fabrieken samen.

Aangezien de vraag sterk groeit, vragen beleggers zich af of het aanbod van dit metaal voldoende is, gelet op de aanzienlijke prijsstijging van de lithiumprijs in 2017.

Het risico van een lithiumtekort is beperkt. Enkele studies1 hebben uitgewezen dat er de komende jaren zelfs mogelijk een lithiumoverschot komt. Indien de vraag naar lithium toeneemt, dan is het mogelijk dat als antwoord daarop de aanvoer ook toeneemt. Op basis van de bezettingsgraad en de huidige reserves hebben we voor meer dan 400 jaar aan ondergrondse reserves2. Die zullen de komende jaren in productie gebracht worden, hoofdzakelijk in China. Hoewel de lithiumindustrie lange tijd genegeerd werd (er werd weinig kapitaal geïnvesteerd in de ontwikkeling van efficiënte exploitatietechnieken), is de situatie veranderd. Dankzij de innovaties bij de exploratietechnieken zijn de operationele kosten fors verlaagd, en kon een aanzienlijk deel van de resources worden omgezet in reserves.

Deze globale kijk wordt genuanceerd door andere studies die benadrukken dat het moeilijk is om ervoor te zorgen dat de productie van lithiummijnen gelijke tred houdt met de bouw van conversiefabrieken, maar de meeste studies verwachten op korte termijn geen lithiumtekorten3

 

1 Verschillende studies van brokers, waaronder Bernstein “Global Metals & Mining – Lithium: the big short” enBarclays.

2 Resources omvatten alle ondergrondse volumes. Reserves verwijst naar de volumes die kunnen worden gerecupereerd tegen een aantal technologische en economische omstandigheden.

3 Exane BNP Paribas, “Usain Cobalt”, 29 januari 2018