21 MEI

2019

Onderzoekspapers , SRI , Suiker , Onderwerpen

Obesitas, de nieuwe pandemie bij kinderen?

De incidentie en kosten van obesitas en andere stofwisselingsaandoeningen zijn de voorbije vijftig jaar in een duizelingwekkend tempo gestegen. Het is geen probleem van rijke landen. Het probleem treft nu mensen overal ter wereld, ook in de groeilanden, en alle leeftijden, zelfs kinderen.    

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie wogen in 2014 wereldwijd 462 miljoen volwassenen te weinig, terwijl 1,9 miljard met overgewicht of obesitas kampte. Vooral in landen met een laag of gemiddeld inkomen overlijden kinderen door ondervoeding. Maar “tegelijkertijd stijgt in die landen ook het percentage kinderen met overgewicht of obesitas”,[1] aaldus de WHO. Het aantal obese kinderen en adolescenten wereldwijd is de voorbije vier decennia vertienvoudigd.[2]   

De ongezonde levensstijl en eetgewoontes in de moderne samenleving hebben de ziektes gelinkt aan het metaboolsyndroom overal doen toenemen.[3]  Obesitas is daar een typisch, zichtbaar teken van. Andere vaak chronische, niet overdraagbare ziektes die door slechte eetgewoonten worden veroorzaakt, zijn diabetes, hart- en vaatziektes, en kankers. Volgens de factsheet van oktober 2018 van de WHO is de wereldwijde incidentie van diabetes gestegen van 4,7 % in 1980 tot 8,5 % in 2014, waarbij de groei zich vooral situeert in landen met een laag tot gemiddeld inkomen.

Het is een modern probleem. De wereldwijde consumptie van calorieën is de voorbije 50 jaar gemiddeld met ongeveer 25 % per persoon gestegen[4] . Tegelijk hebben de industrialisatie en de verstedelijking onze manier van eten radicaal veranderd. De industrialisatie heeft niet alleen de manier waarop boerderijen werken omgevormd, ze heeft ook het soort voedsel dat beschikbaar is, veranderd. Men begon voedsel via industriële processen te wijzigen, nog voor het op ons bord belandde: voedingsproducenten voegden smaakversterkers zoals zout, vetten en suiker toe om hun producten aantrekkelijker te maken voor consumenten. Dit draag bij tot de ontwikkeling van ongezonde diëten op grote schaal. Recent onderzoek heeft zich toegespitst op het verband tussen de stijgende consumptie van suiker en gezondheidsproblemen die verband houden met diëten.

De maatschappelijke kost daarvan is ondraaglijk, maar blijft stijgen. De WHO schat dat obesitas zo’n 2 %-7 % van de wereldwijde gezondheidszorgen vertegenwoordigt[5] . Andere schattingen suggereren dat in bepaalde geïndustrialiseerde landen de gezondheidskosten van slechte diëten een volle 1 % tot 2 % van het bbp van het land opslorpen[6] .

Het probleem reikt verder dan de gezondheidskosten. De menselijke kost van obesitas omvat 2,8 miljoen sterfgevallen onder volwassenen per jaar, aldus de WHO[7] 

De onrechtstreekse economische effecten omvatten een verlies aan productiviteit, minder werkkrachten en minder behendigheid onder de bevolking.

Als verantwoordelijke belegger beoordeelt Candriam de positie van de bedrijven waarin het kan beleggen aan de hand van verschillende factoren, zoals gezondheid en welzijn. Er is al vele jaren gedebatteerd over de medische problemen die samengaan met een ongezond dieet, terwijl de impact op de gezondheidszorg en de maatschappelijke kosten ook goed gekend zijn. Volgens ons biedt de oplossing voor deze problemen groei- en winstkansen aan voedingsbedrijven en hun beleggers, terwijl ze de maatschappij overal ter wereld ten goede komt.

 

 

[1] Wereldgezondheidsorganisatie, /News-room/Fact-sheets/Detail/Malnutrition, bezocht 10 april, 2019.
[2] Gedefinieerd als de leeftijden 4 tot 19, persbericht WHO, 11 oktober 2017.
[3] Een cluster van stofwisselingsaandoeningen dat het risico op hart- en vaatziekten en type 2-diabetes vergroot. Het komt voor wanneer een individu minstens 3 van de volgende medische aandoeningen vertoont: abdominale obesitas, een hoge bloeddruk, een hoge bloedglucosespiegel, hypertriglyceridemie of een verlaagde HDL-cholesterol.
[6]  Trésor-Economics No.179 (September 2016), “What are the economic consequences of obesity and how to tackle them?”
[7]  WHO, World Health Statistics, a snapshot of global health, 2012.